انرژی خورشیدی بزرگترین منبع انرژی تجدیدپذیر است و استفاده از آن در ساختمان سبب بهبود عملکردافراد و کاهش مصرف برق میشود. علاوه بر این اگر میزان ورود انرژی خورشیدی در ساختمان کنترل نشود ایجاد گرما، افزایش مصرف انرژی، خیرگی و ناراحتی افراد را در پی دارد؛ به همین دلیل استفاده از سایبان جهت کنترل میزان تابش خورشید توصیه میگردد. در این پژوهش سایبان خارجی و جهت قرارگیری ساختمان بهعنوان پارامتر متغیر تأثیرگذار در میزان جذب انرژی خورشید بهصورت جداگانه در شهر تهران با استفاده از نرمافزار دیزاین بیلدر مورد ارزیابی و شبیهسازی قرارگرفته است. بر اساس یافتههای پژوهش در حالتی که ساختمان دارای سایبان خارجی ترکیب لوور بیرون از ساختمان با سایبان افقی و عمودی باشد، میزان تابش خورشید و شار حرارتی به کمترین میزان نسبت به سایبانهای دیگر میرسد و قرار دادن ساختمان در زاویه 0° منجر به دریافت کمترین میزان تابش خورشید میشود. بنابراین قرار دادن ساختمان در زاویه 0°و استفاده از سایبان بصورت لوور بیرون از ساختمان همراه با سایبان افقی و عمودی میتواند به کاهش مصرف انرژی، کنترل نور خورشید، کاهش گازهای گلخانهای در نمای ساختمان کمک نماید.
